forex trading logo

Εκπαιδευτήρια

Οι μαθητές

ανιχνεύουν

τις έννοιες:

ηγεσία

μοναδικότητα 

πολλαπλοί τύποι νοημοσύνης

Δημήτριος Μυταράς PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την Βομβύλα Αγγελική   
Τρίτη, 24 Μάιος 2011 20:31

Ο Δημήτριος Μυταράς γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1934. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών κοντά στο Γ. Μόραλη και στο Σ. Παπαλουκά και αποφοίτησε το 1957. Έχοντας κερδίσει υποτροφία από τo Ι.Κ.Υ., σπούδασε την περίοδο (1961 – 1964) σκηνογραφία στην Ecole nationale superieure des arts decoratifs και ταυτόχρονα παρακολουθεί μαθήματα εσωτερικής διακόσμησης στη Metiers d' art, στο Παρίσι, με καθηγητές τον F. Labisse, J.L. Barrault και τον J. Noel.

Μετά το τέλος των σπουδών του, διορίστηκε Διευθυντής στο Εργαστήριο Εσωτερικής Διακόσμησης του Αθηναϊκού Τεχνολογικού Ινστιτούτου στην Αθήνα (1964 – 1972). Παράλληλα, το 1969 διορίστηκε βοηθός στο Εργαστήριο Ζωγραφικής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών και από το 1975 έως και σήμερα, διδάσκει ως τακτικός καθηγητής. Το 2008 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Ο αριθμός των ατομικών του εκθέσεων ξεπερνά τις 20. Συγκεκριμένα, έχει παρουσιάσει τα έργα του στην Ελλάδα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα) αλλά και στο εξωτερικό (Ρώμη, Παρίσι, Μπολόνια) κ.ά. Ακόμα περισσότερες είναι οι συμμετοχές του σε ομαδικές εκθέσεις, όπως η Biennale  των Νέων του Παρισιού (1960), της Αλεξάνδρειας (1958 και 1966), του Sao Paulo (1966) και της Βενετίας (1972). Επίσης, οι τοιχογραφίες σε υποκαταστήματα Τραπεζών (Ιονική – Λαϊκή), σε ξενοδοχειακά συγκροτήματα (Αστέρας Βουλιαγμένης) σε εργοστάσια καθώς και σε εκθεσιακά περίπτερα φέρουν την υπογραφή του διάσημου καλλιτέχνη. Τέλος, ασχολήθηκε με την σκηνογραφία (Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Θέατρο Τέχνης κ.ά) αποδεικνύοντας το αστείρευτο του ταλέντο του.

Επίκεντρο της έμπνευσής του αποτελούσε η ανθρώπινη μορφή. Ο έντονος συναισθηματικός χρωματισμός, τα θερμά χρώματα (κόκκινο και κίτρινο) και η έλλειψη της λεπτομέρειας χαρακτηρίζουν τις συνθέσεις του καλλιτέχνη. Στη ζωγραφική του υπάρχει μια διάχυτη εξπρεσιονιστική ατμόσφαιρα και σε πολλά έργα του η ελληνική παράδοση είναι φανερή.

Μερικά από τα σημαντικότερα έργα του είναι «Οι καθρέφτες » (1960-1964), η «Δικτατορία» (1966-1970), τα «Πορτραίτα» (1977-1987), τα «Επιτύμβια» (1988-1991), το «Εργαστήρι μου» (1994), τα «Αδέσποτα σκυλιά» (2001) και τα «Όστρακα» (2005).

Βιβλιογραφία

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 24 Μάιος 2011 20:52
 

Ώρα




Με την υποστήριξη του Joomla!. Designed by: channel no.5 ssi Valid XHTML and CSS.