forex trading logo

Εκπαιδευτήρια

Οι μαθητές

ανιχνεύουν

τις έννοιες:

ηγεσία

μοναδικότητα 

πολλαπλοί τύποι νοημοσύνης

ΑΡΧΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Η εξέλιξη της συμφωνίας σαν μουσικό είδος έως τους συνθέτες του «κλασικού στυλ» (Χάυντν – Μότσαρτ – Μπετόβεν)
Η εξέλιξη της συμφωνίας σαν μουσικό είδος έως τους συνθέτες του «κλασικού στυλ» (Χάυντν – Μότσαρτ – Μπετόβεν) | Εκτύπωση |
Συντάχθηκε απο τον/την Ελένη Χλιμίντζα   

Η συμφωνία, είδος έντεχνης μουσικής σύνθεσης για ορχήστρα εξελίχθηκε κατά την εποχή του «κλασικού στυλ». Πρόκειται για την περίοδοανάμεσα στο Μπαρόκ και τον Ρομαντισμό, μεταξύ του 18ου και του 19ου αιώνα. Μέχρι τον 16ο αιώνα η μουσική περιστρεφόταν γύρω από την ανθρώπινη φωνή, ενώ τα μουσικά όργανα είχαν συνοδευτικό ρόλο. Μεταξύ 17ου και 18ου αιώνα αναπτύσσεται το μουσικό είδος της «σονάτας», δηλαδή της μουσικής που δεν τραγουδιέται, σε μορφή για ένα ως τρία όργανα.
Στην περίοδο του Διαφωτισμού, η μουσική συνδέεται με τις νέες ιδέες και συνθήκες, παύει να είναι απλά κομψή και διακοσμητική και επιτρέπεται να εκφράζει έντονα συναισθήματα. Έτσι από τα μέσα του 18ου αιώνα μετά από συνθέτες όπως ο Μπαχ, ο Γκλουκ και ο Στάμιτς δημιουργείται το «εκφραστικό στυλ». Σπουδαίο δημιούργημά του αποτελεί η «μορφή σονάτας». Έχει ολοκληρωμένη δομή μουσικής αφήγησης που αποτελείται από αρχική διατύπωση, ανάπτυξη και ανακεφαλαίωση. Η μορφή αυτή, δανεισμένη από τις εισαγωγές της κωμικής όπερας, μεταφέρεται στις σονάτες για λίγα όργανα, των οποίων εξέλιξη αποτελεί η συμφωνία.
Από τη βελτίωση αυτών των στοιχείων γεννιέται το «κλασσικό στυλ» που εκφράζεται πολύ χαρακτηριστικά μέσα από τη συμφωνία.
Ως πρώτος συνθέτης του «κλασικού στυλ» θεωρείται ο Αυστριακός Γιόσεφ Χάυντν (1732-1809). Οριστικοποίησε τη σύνθεση της ορχήστρας και τη μορφή της Συμφωνίας σε τετραμερή. Έγραψε 104 συμφωνίες που αναδεικνύουν ευαισθησία και χιούμορ. Από την συμφωνία Νο 52 σε Σολ Ελάσσονα εμπνεύστηκε η πολύ δημοφιλής, συμφωνία του Μότσαρτ, Νο 25.
Άλλος δημοφιλής εκπρόσωπος του «κλασικού στυλ» είναι βέβαια ο επίσης Αυστριακός Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (1756-1791). Πρωτοπόρος στην όπερα και στην οργανική μουσική, έγραψε μεταξύ των 600 έργων  41 συμφωνίες. Ο συνδυασμός απλών-πολύπλοκων-κωμικών-σοβαρών στοιχείων, η χρήση της ενορχήστρωσης σαν διανομή μουσικών ρόλων και οι μεγαλοφυείς μελωδίες δίνουν μια αξεπέραστη μοναδικότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι τελευταίες συμφωνίες του Μότσαρτ μαζί με αυτές του Μπετόβεν θεωρούνται το αποκορύφωμα του είδους κατά το «κλασικό στυλ».
Ο χαρακτηριστικότερος ίσως κλασικός, Γερμανός Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (1770-1827), έγραψε, ανάμεσα σε πολλά άλλα έργα, 9 συμφωνίες. Οι πρώτες είναι ιδιαίτερα επηρεασμένες από τον Χάυντν και τον Μότσαρτ αλλά στην εξέλιξή του αναπτύσσει ένα δικό του στυλ στο οποίο κυριαρχεί η αρτιότητα και η αρχιτεκτονική της σύνθεσης. Σε αντίθεση με τους προγενέστερούς του, δεν φοβάται να εκφράσει εντονότερα συναισθήματα, όπως οργή ή αγανάκτηση.
Η συμφωνία παρέμεινε και μετέπειτα δημοφιλές είδος, κατά τον Ρομαντισμό αλλά και τα νεότερα χρόνια, έως και σήμερα, με διάσημους συνθέτες να αφήνουν σπουδαία συμφωνικά έργα (Σούμπερτ, Μπραμς, Σούμαν, Μέντελσον, Ντβόρζακ, Τσαϊκόφσκι, Προκόφιεφ, Στραβίνσκι, Σοστακόβιτς κ.ά). Ποιος είναι τελικά ο καλύτερος συνθέτης συμφωνιών όλων των εποχών; Μα αυτός που θα αγαπήσει κανείς, αφού βέβαια πρώτα ακούσει. Και αφού έχει πάντα τα αφτιά του ανοιχτά γιατί - ποιος ξέρει; - μπορεί ο καλύτερος να μην έχει γεννηθεί ακόμα!

Βιβλιογραφία
  • Όττο Καρολυί, «Εισαγωγή στη Μουσική», Εκδόσεις Νεφέλη, 1983.
  • Μιχάλης Γρηγορίου, «Μουσική για παιδιά και έξυπνους μεγάλους», Τόμος Β’, Εκδόσεις Νεφέλη, 1992.
  • Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ

 

Ώρα




Με την υποστήριξη του Joomla!. Designed by: channel no.5 ssi Valid XHTML and CSS.