forex trading logo

Εκπαιδευτήρια

Οι μαθητές

ανιχνεύουν

τις έννοιες:

ηγεσία

μοναδικότητα 

πολλαπλοί τύποι νοημοσύνης

ΑΡΧΙΚΗ ΕΝΔΟΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΟΝΕΙΡΑ Ένα "διαπολιτισμικό" όνειρο
Ένα "διαπολιτισμικό" όνειρο | Εκτύπωση |
Συντάχθηκε απο τον/την Αγγελάκη Αριάδνη   
Κυριακή, 27 Φεβρουάριος 2011 14:38

Την Πρωτοχρονιά κοιμήθηκα με τον μπαμπά και τη μαμά μου σ' ένα μεγάλο ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης. Φτάνοντας, η μαμά μού είπε πως πρώτη μας φορά αντικρίζουμε έναν ουρανοξύστη κι εγώ τη ρώτησα γιατί τον λέμε έτσι. Είναι ένα κτίριο τόσο ψηλό που ξύνει τον ουρανό, απάντησε, και έτσι, ξύνοντας τον ουρανό, με πήρε ο ύπνος από την κούραση του ταξιδιού και είδα ένα παράξενο όνειρο.

Ήμουν, λέει, σ’ ένα σχολείο της Νέας Υόρκης, που ήταν κτισμένο γύρω από ένα κυκλικό χώρο γεμάτο πελώρια πολύχρωμα τοτέμ. Δεξιά μου, ήταν ένα ψιλόλιγνο μαύρο κορίτσι, η Σμποτζίλ, θυμάμαι καλά το όνομά της, που φορούσε λευκό πουκάμισο και μπλε φόρμα με το όνομα του σχολείου ραμμένο στο σακάκι της. Αριστερά μου, ήταν ένα σκουρόχρωμο που είπε πως το λένε Ταραλύν, ή κάπως έτσι, και φορούσε την ίδια στολή.

 Ξαφνικά, ένιωσα ξένη και φοβισμένη, αλλά η Σμποτζίλ και η Ταραλύν μου είπαν να μη φοβάμαι, επειδή κι αυτές ξένες ήταν στη Νέα Υόρκη και κάθε φορά που ένιωθαν έτσι, έρχονταν σε αυτόν τον ιερό χώρο και τα τοτέμ τους έλεγαν ιστορίες που τους έκαναν να γελούν .

Γυρίζοντας στην Αθήνα, σκέφτομαι πως θα ήθελα το σχολείο μου να είχε κι αυτό ένα χώρο γεμάτο τοτέμ, όπου παιδιά σαν εμένα, την Ταραλύν και τη Σμποτζίλ θα μπορούμε να ακούμε μύθους και ιστορίες που να μας παίρνουν τη στενοχώρια μακριά. Η μαμά μου αυτό το είπε "διαπολιτισμικό" όνειρο κι εγώ γέλασα, επειδή της μαμάς μου της αρέσουν οι δύσκολες λέξεις.

Βιβλιογραφία

Ένα βιβλίο από τη Unicef Μια ζωή σαν τη δική μου

 

Ώρα




Με την υποστήριξη του Joomla!. Designed by: channel no.5 ssi Valid XHTML and CSS.